Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Animal or Human?

Animal or Human? Ζωο η ανθρωπος?

Ποια ειναι η διαφορα? Πως ξεχωριζει κανεις ενα ζωο απο εναν ανθρωπο? Τι σημαινει ζωο και τι σημαινει ανθωροπος? Ειναι το ανω θροσκω που μας διαχωριζει απο τα ζωα?

Πολυ συχνα ακουμε, οτι ειμαστε ζωα, τα πιο εξελιγμενα ναι, αλλα ζωα. Εχουμε ενστικτα, ορμες καθε ειδους, επιθυμιες προτογωνες οι οποιες πρεπει να ικανοποιηθουν, ακριβως οπως των ζωων. Ειναι η ικανοτητα μας να διατηρουμε αυτες τις ορμες αδρανεις και να της εκφραζουμε μονο με τροπο πρεποντα και αποδεκτο που μας διαφοροποιει? Ειναι η επιλογη, η δυνατοτηα επιλογης να μην ενδωσουμε στις ορμες μονο που μας κανει διαφορετικους, πιο εξελιγμενου, καλυτερους?

Οχι θα απαντησω, οχι μονο. Η διαδικασια εκλογικευσης των επιθυμιων και ο διαχωρισμος τους σε επιτευξημες και μη ειναι μια διαδικασια που  καθε ζωο την εκανε καθημερινα και σιγα σιγα εξελιχθηκε και εφτασε στο σημερινο σημειο, ενστικτοδως να αναγνωριζει τις αναγκαιες επιθυμιες και να τις εκπληρωνει.

Οταν δυο αρσενικα ζωα παλευουν για να νικησουν την επιβραβευση και τελικα την επιλογη τους απο το θυληκο ζωο, τοτε λεμε οτι ετσι ειναι η φυση, οτι αυτο κανουν τα ζωα, για αυτο κι εμεις ειμαστε ανωτεροι. Οταν δυο ανθρωποι κανουν το ιδιο ακριβως πραγμα, λεμε οτι ειναι ζωα, οτι ριχνουν το επιπεδο τους, οτι υπαρχουν καλυτεροι τροποι διευθετησης ζητηματων. Και εχουμε δικιο, ειναι ζωα. Κυριολεκτικα ο ανθρωπος ειναι ζωο.

Ομως υπαρχει μια ειδοποιος διαφορα που οχι μονο τον διαχωριζει απο τα ζωα, αλλα του επιτρεπει να μην βαλει τερμα στην ανωδο του, να μην σταματησει ποτε, και παντα να συνεχιζει ελευθερος δεσμων και αναγκων. Η αλλαγη θα πειτε, εχει τη δυναοτητα να αλλαζει, να προσαρμοζεται, και οτι δεν μπορει να αντιμετωπησει με οτι του εδωσε η φυση, το αντιμετωπιζει μεσω της τεχνολογιας. Παλι οχι, αυτη δεν ειναι η διαφορα που μας ξεχωριζει απο τα ζωα, αυτη η διαφορα μας επιτρεπει να ονομαζουμε την επιβιωση μας ζωη και να ξεγελαμε τον εαυτο μας και τους γυρω μας.

Η μια και μοναδικη διαφορα ειναι η δυνατοτητα επιλογης του κακου. Η ελευθερια που εχει ο ανθρωπος ακομα και μεσα σε κοινωνικα συνολα, ακομα και πισω απο ηθικους φραγμους να επιλεξει το κακο. Ειτε για τον ιδιο ειτε για τους γυρω του. Να κανει μια επιλογη, για την οποια γνωριζει πληρως οτι θα φερει την καταστροφηη η την αυτοκαταστροφη, και ομως να μην διστασει αλλα να κανει την επιλογη. Οχι για λογους παραλογους η ακατανοητους, αλλα για λογους που ο ιδιος τη στιγμη της επιλογης βρισκει πολυ λογικους, γιατι η επιλογη του ειναι η κατα τη γνωμη του καλυτερη δυνατη.

Η δυνατοτηταα επιλογης του κακου ειναι λοιπον αυτη που ξεχωριζει τον ανθρωπο απο τα ζωα. Η λογικη επιλογη μιας πραξης κακου. Ουτε η διαφορποιηση καλου απο κακου, ουτε η ευπρεπης εκφραση των ορμων, ουτε η ειρηνικη συνυπαρξη, ουτε η κοινωνονικοποιηση σε επιπεδα ανωτερα των ζωων ουτε τιποτα απο αυτα, αλλα η ελευθερια επιλογης του κακου.Η διασπαση των ηθικων, κοινωνικων και προσωπικων φραγμων και η διαπραξης μιας πραξης ειδεχθους και αποτροπαιας παρ'ολη τη γνωση των συνεπειων και των επακολουθων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου